транскрипциялық активтілік тоқтайтындығы байқалған.
ЖоғарысатыдағыэукариоттаргеномыныңайтарлықтайүлкенбөлігіДНҚ-ныңқайталанатынжүйелерінентұрады.Олжүйелердеқұрылымдықжәнереттеушігендtрболмайды.Оларды
псевдогендердепатайды.Псевдогендербірқатаргентұқымдастарында кездеседі. Псевдогендер ДНҚ-ның комплементарлы көшірмелері, оларсәйкеса-РНҚ-ныңкерітранскрипциясынәтижесіндетүзіледі.Псевдогендердіңинтрондары түсіп қалады және құрамында транскрипцияның жүруіне кедергі болатынкөптегенстопкодондар(мағынасыз кодондар)кездеседі.
-
Кейбір ДНҚ-да сплайсинг жүріп, нәтижесінде хромосома ішіндегі гендердің орын алмастырулары байқалады. Бұл механизмді иммуноглобиндер синтезін бақылайтын гендердің экспрессиясында кездестіруге болады.
Эукариоттардагендердіңоперондыққұрылымыанықталмаған.Бірбиохимиялықреакцияғақатысатынферменттіңсинтезінанықтайтынгендергеномдашашырапорналасқандықтандапрокариоттардағыдайбірғанареттеуші(реттеуші-ген,оператор,промотор).жүйеніңбасқаруыменжүрмейді.СондықтандасинтезделетінмРНҚэукариоттарда моноцистронды, яғни жеке пептидті тізбектердің синтезіне ғана матрицаболады.Гендердің активтілігі транскрипциялық деңгейде гистонды белоктармен де гистонды емесбелоктармен де реттелуі мүмкін. Гендердің активтілігі кезінде нуклеосомалар көрінбей,жоғалыпкетеді,бірақкөпшілікжағдайдақызметатқарыпжатқанактивтіДНҚ-дануклеосомалартолығыменжоғалмайтександарыныңазаюыбайқалады.Олайболсахроматиндегінуклеосомалардыңболуынемесесаныныңазаюы,жоғалуыДНҚтранскрипциясынаәсер етеді.ЖоғарысатыдағыэукариоттардыңгеномдықДНҚ-сырепликацияданкейінмодификацияғаұшырап,цитозинніңкөпбөлігіметилденіп5-метилцитозинге(5-мц)айналады.Төменгісатыдағыэукариоттардацитозинніңметилденуіжүрмейді.ДНҚ-дацитозинніңметилденуіоныңқосарланғантізбегініңқұрылымынөзгертіп,ДНҚмолекуласыныңВ-пішінненZ-пішінгеайналдыратыныдәлелденген(Bele,Ғelsenfeld,1981).ДНҚқұрылымыныңосындайпішіндікөзгерістерігендерактивтілігіне(транскрипцияға)әсеретуімүмкін.Гистондардың
модификацияларыэукариоттаргендерініңактивтілігінетікелейнемесежанамаәсеретеді.Гистондардыңпостсинтетикалықмодификацияларының үштипібар:а) Н3 және Н4 гистондарының метилденуі. Ол кезде лизин қалдығының қайтымсызметилденуіжүріп,Н3жәнеН4гистондарыныңгидрофобтыққұрылымын өзгертеді.ә)Н1гистонының(серинментреонин)фосфорилденуі.Серинментреонинніңфосфорилденуіолардыңнейтралды(бейтарап)зарядынкерігеөзгертеді.Бұлүдерісқайтымды болып хроматиннің айтарлықтай ширатылып жинақталуына себеп болады. Н1гистонының фосфорилденуін жүргізетін механизм гистон – киназа ферментінің активтенуіболып табылады.б) гистондардың ацетилденуі – Н1, Н2А және Н4 гистондарындағы серин амин -қышқылыныңқайтымсызацетилденуіжәнеН2А,Н2В,Н3жәнеН4гистондарындағылизинқалдықтарыныңқайтымдыацетилденуімен қосажүреді.Ацетилдеуүдерісінегізгілизиндібейтарапацетил-лизингеайналдырыпгистондардыңбазалық қуатыназайтады. Еңсоңында лизинніңацетилденуінуклесомақұрылымын бұзып, ары қарай генді активті емес күйінен қызмет атқаратын активті күйгеайналдырады.ТранскрипцияныңреттелуінеА-24белогықатынасады.БұлбелокН2Агистоныжәнеубиквитинбелогынантұратынкешен.Н2Агистонының10%-ныңжуығыбайланысқанкүйдеболады.А-24белогыинтерфазалықхроматиндебайқалып,хромосоманыңширатылыпжинақталуыбарысындабірте-біртежоғалады.Оныңинтерфазалықхроматиндеболуыгендердіңжоғарыактивтілігінебайланыстыарнайы қызметатқаруында.Эукариоттықгеномныңтранскрипциясыреттеушігендердіңнемесежасушалықмембрананың алуан түрлі арнайы реттеуші молекулаларымен реттеледі. Ол молекулаларға