сарысулар.
Люминесцентті. Арнайы антиденелер бар иммундық
қосылыстар - олар арнайы
бояғыштың
əсерінен жарқырайды.
Антиглобулин - композицияда адамның немесе қоянның сарысуындағы
иммуноглобулиндерге
антиденелер
бар.
RIF,
ELISA
анықтау
үшін
сарысу
қолданылады.
ИМУНОБИОЛОГИЯЛЫҚ
ДƏРІЛЕР
ТОПТАРЫ
(А.А.
Воробьев
бойынша)
1-топ - тірі немесе өлген микроорганизмдерден алынған UPS немесе
арнайы
профилактикаға арналған микробтық
өнімдер жəне
емдеу
əдістері:
вакциналар,
бактериофагтар,
пробиотиктер;
2
топ
–
антиденелер
негізіндегі
UPS:
сарысу,
иммуноглобулиндер, иммунотоксиндер, антиденелер-ферменттер,
рецепторлық
антиденелер, мини-антиденелер;
-
топ – иммунокоррекцияға, емдеуге арналған иммуномодуляторлар жəне инфекциялық жəне инфекциялық емес профилактика
аурулар,
иммундық
тапшылықтар:
экзогендік
жəне
эндогендік
иммуномодуляторлар;
-
топ – адаптогендер – күрделі химиялық заттар өсімдік текті, кең
əрекет
ететін
биологиялық
белсенділік
спектрі
иммундық жүйе;
-
топ – диагностикалық препараттар мен жүйелер инфекциялық жəне спецификалық диагноз жұқпалы емес аурулар.
ДИАГНОСТИКАЛЫҚ ДƏРІЛЕР
Сарысу
диагностикасы
(құрамында
белгілі
антиденелер
бар
препараттар,
белгісізді
анықтау
үшін
қолданылады
қоздырғыш
-
серотиптеу)
Агглютинациялау тұндыру
Гемолитикалық
Белгіленген
сарысу
(фторхромдар,
ферменттер
немесе
радиоактивті
изотоптар)
Антиглобулин
Эритроциттік антиденелерінің диагностикасы
ДИАГНОСТИКАЛЫҚ
Сарысу АЛУ
Бірнеше
рет
жануарды
иммундау
(қоян)
Корпускулярлы
əдіспен
Молекуляырды антигенмен
Жануар
эритроциттерімен
(қой)
Адам
иммуноглоболиндерімен
Спецификалық
антиденелерді
өндіру\
Адсорбция
Жануарлардың
эритроциттеріне
шөгу
Фторхромдардың,
ферменттердің,
радиоизотоптардың
қосылуы
- Медициналық жəне ветеринарлық биотехнология қызметіндігі жасуша биохимиясы, молекулалық биология, молекулалық генетика, иммунология, мед-қ диогностика саласындағы жетістіктер.
Медициналық генетиканың дамуына молекулалық генетика ашқан ғылыми
жаңалықтардың
тигізетін
əсері
зор.
Осы
заманның
молекулалық
генетиканың
негізгі
шешетін мəселесі — тұқым қуалаушылықтың молекулалық негізін анықтап, оның
механизмін зерттеу. Бұл — жасуша тіршілігін жəне тірі жүйедегі организмдердің
барлық деңгейдегі биологиялық бағыну тəртібін анықтайды. Бүгінгі таңда тұқым
қуалайтын 1 мыңнан аса ауру түрлері бар, соның 400-ден астамы бір ғана ген
мутациясының
себебінен болады.
Жаңа туылған нəрестелердің
орта есеппен
5%-ындағы
кемтарлық
олардың
генетикалық
материалына
тікелей
байланысты.
Гендік
терапия ауру адамның соматикалық немесе ұрықтық (алғашқы дамуы стадиясында)
клеткасындағы кемістікті түзетумен байланыстырыла жүргізіледі. Бірақ мұндай
емдеудің
қиыншылығы
—
геннің
жеткізілу
механизмімен
тығыз
байланысты,
яғни
ген
қажетті жасушаға дұрыс жеткізіліп, организмнің жұмыс істеу қабілеті жақсарып, оған
ешқандай қауіп-қатер төнбеуі керек. Қазіргі уақытта гендік терапия тұқым қуалайтын
ауруларға бейім адамдарды, жұқпалы, тағыда басқа ауруларды емдеуде жиі
қолданылады. Мысалы, меланома, гемофилия, анемия, гиперхолестеринемия,
Паркинсон ауруы,Дюшени бұлшық ет дистрофиясы, атеросклероз. Болашақта
молекулалық генетиканың жетістіктерін тек тұқым қуалайтын ауруларды ғана емес,
қатерлі
ісік
жəне
созылмалы
вирустық
инфекция
ауруларын
емдеуде
қолдану
көзделіп
отыр.
Микроорганизмдер генетикасының дамуына жəне көптеген антибиотиктердің
диагностикалауда иммунологиялық əдістер кеңінен
қолданылады.
Аурудың
этиологиясы
аурудың
алғашқы
күндерінде
алынған
сынамамен
салыстырғанда
реконвалесценттің
қан
сарысуында
патогенге
антиденелердің
жоғарылауы
негізінде
де
белгіленеді.
Зерттеу
негізінде
тұрғындардың
тұмау сияқты жаппай инфекцияларға иммунитеті зерттеліп, профилактикалық
егулердің
тиімділігі де бағаланады.
Иммунологиялық
əдістердің
дамуына
иммунокомпетентті
В-лимфоцит
жасушасы
мен
тышқанның миеломасы жасушасының қосылуы нəтижесінде алынған гибридома
өндіретін
моноклоналды
антиденелерді
құру
ықпал
етті.
Моноклональды
антиденелер
антигеннің спецификалық детерминантына комплементарлы антиденелердің тек бір
ғана химиялық біртекті популяциясын алып жүреді, бұл ақуыздардың жұқа
дифференциациясына мүмкіндік береді. Иммунологиялық зерттеу əдісінің дамуы
реагенттерді жақсарту (антигендер мен антиденелердің тазалығы), реакцияларды
орнатудың автоматтандырылған жүйелерін құру жəне олардың аспаптық есебі
бойынша
да жүреді.
-
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 38
иммунология, медициналық диагностика жетістіктерін медициналық жəне ветеринарлық биотехнологияда қолдануын қарастырыңыз.Зерттеулердің
молекулалы-генетикалық
əдістері
жəне
олардың
медициналық
əдістері.
-
Цитогенетикалық-адамның хр-рын микроскоп арқылы зерттеуге негізделген əдітер тобы. Хр-лық ауруларға диагноз қоюда пайдаланады. Ең кеңінен таралғаны-кариотиптеу.
Криотиптік зерттеу арқылы хр-ң саны мен құрылысындағы өзгерістерді
анықтауға болады. Хр-лар митоздың метафаза кезеңінде зерттеледі. Хр-ды
зерттеу-ң
жаңа
əдісі
флюоресценттік
гибридизациялау(Фищ
əдісі)
.Ол
үшін хр-дағы сəйкес бөлікпен комплментарлы байланыстан белгілі
нуклеотидтік құрамы бар бір тізбектік ДНҚ кесінділері-ДНҚ зонт
қолданылады. Егер мұндай ДНҚ зонтты флюоресцентті тағбамен белгілесе
микроскоптан қарағанда жарық нүкте сол зонттың хр-да орн-қан орнын
көрсетіп тұрады.
Экспресс əдісі-тез жəне жеңіл орындалатын бастапқы диагностикалау
əдісі. Бұл əдісте аз мөлшерде оңай алынатын материал қан, зəр, ауыз
қуысының қырындысы қолданады. Бұл əдіс Барр денешігінің саны арқылы
кариотиптегі
Х
хр-ның
санын анықтауға
мүмкіндік
береді.
-
Молекулалық-генетикалық əдіс-ДНҚ-ң құрылысындағы өзгерістерді 1ші реттік нуклеотидтік қатарына дейін анықтауға мүмкіндік беретін əртүрлі əдістер тобы. Бірнеше түрі бар:
-
ДНҚ кесінділерін алу- ДНҚ-ны барлық ядросы бар клеткалардан алуға болады.
-перифериялық
қан
лейкоцидтері;
-хорион
-анион сұйықтығы
-фибробласттар
-
-ауыз қуысының кілегейлі қабығының қырындысы
-шаш
Алынған
ДНҚ-ны
барлық
əдістерге
қолдануға
болады.
Ауруды
н/е
гетерозиготалы
тасымалдаушыны
нақты диагностикалау
үшін қысқа
ДНҚ
кесінділері
жеткілікті.
ДНҚ